Ό,τι πρέπει να ξέρετε!
Μέχρι τώρα ξέραμε ότι πρέπει να κάνουμε τεστ ΠΑΠ κάθε χρόνο. Φαίνεται όμως ότι οι οδηγίες των ειδικών αλλάζουν.

Σύμφωνα με τις τελευταίες οδηγίες του Αμερικανικού Κολεγίου Μαιευτικής και Γυναικολογίας (ACOG), το πρώτο τεστ ΠΑΠ πρέπει να γίνεται στην ηλικία των 21 (ανεξαρτήτως αν έχουμε σεξουαλικές επαφές ή όχι) και αυτό να επαναλαμβάνεται κάθε δύο χρόνια. Μετά τα 30, αν η γυναίκα δεν έχει ιστορικό καρκίνου του τραχήλου της μήτρας ή δυσπλασίες από τον ιό HPV και εφόσον έχει τρία συνεχόμενα τεστ «καθαρά», μπορεί να εξετάζεται κάθε τρία χρόνια (διαφορετικά πιο συχνά). Σημειώνουν επίσης ότι καλό θα ήταν να κάνουμε γυναικολογική εξέταση (ανεξάρτητα από το τεστ ΠΑΠ) κάθε χρόνο, ενώ οι γυναίκες που έχουν σεξουαλικές επαφές πριν από τα 21 τους χρόνια θα πρέπει να επισκεφτούν τον γυναικολόγο τους νωρίτερα, με την έναρξη της σεξουαλικής τους ζωής.

Η στάση των ελλήνων γυναικολόγων
Οι αποσαφηνίσεις και οι συστάσεις των ελλήνων γυναικολόγων σχετικά με το τεστ ΠΑΠ συνοψίζονται στα εξής:
• Ο βασικός λόγος για τον οποίο γίνεται το τεστ είναι για να ανιχνευτούν τυχόν αλλοιώσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Πλέον όμως τα κορίτσια εμβολιάζονται από τα 9 με το αντίστοιχο εμβόλιο ελαχιστοποιώντας την ανάγκη για περαιτέρω έλεγχο.
• Οι οδηγίες του Αμερικανικού Κολεγίου αλλάζουν την ηλικία έναρξης του τεστ, καθώς στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι πριν από τα 21 ο κίνδυνος για την ανάπτυξη καρκίνου του τραχήλου της μήτρας είναι πολύ μικρός (περίπου 1-2 περιστατικά ανά 1.000.000 γυναικών). Κρίνεται λοιπόν ότι με τόσο μικρή πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου δεν είναι αναγκαίο οι νεαρές κοπέλες να υποβάλλονται σε εξετάσεις.
• Οι νέες οδηγίες είναι κατά βάση σωστές. Το διάστημα της διετίας – τριετίας στις νέες κοπέλες αρκεί για να ανιχνευτούν βλάβες που μπορούν να οδηγήσουν σε καρκίνο. Εξάλλου πολλές από αυτές στις νεαρές ηλικίες υποστρέφουν μόνες τους, οπότε δεν χρειάζεται επιθετική θεραπεία (όπως κωνοειδή εκτομή, λέιζερ ή κρυοπηξίες).
• Το τεστ ΠΑΠ συστήνεται από τη στιγμή που η γυναίκα ξεκινάει τη σεξουαλική της δραστηριότητα. Λαμβάνοντας υπόψη τα νέα δεδομένα ωστόσο ίσως πρέπει να είμαστε λιγότερο αυστηροί, αφήνοντας το περιθώριο το τεστ να γίνεται κάθε 2-3 χρόνια. Αν βέβαια οι γυναίκες για οποιονδήποτε λόγο (π.χ. νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια) θέλουν, μπορούν να το κάνουν ετησίως.
• Αν υπάρχει ιστορικό αλλοιώσεων, καλό είναι να γίνεται έλεγχος κάθε χρόνο.
Το ίδιο ισχύει και για όσες παίρνουν αντισυλληπτικά, καθώς συνήθως εμφανίζουν αυξημένα ποσοστά αλλοιώσεων, αφού συχνά δεν χρησιμοποιούν προφυλακτικό.

Της Δήμητρσας Βγενοπούλου
ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΝΙΚΟΥ ΒΛΑΧΟΥ, ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟΥ – ΕΠΙΚΟΥΡΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗΣ -ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΙΑΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ, ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΣΣΗΝΗ, ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗΣ -ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΙΑΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ, ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗΣ & ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΠΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ